Polish English French German Russian Spanish

prof. dr inż. arch. Aleksander Böhm


Aleksander Böhm – pracuje na Politechnice Krakowskiej od 50 lat, specjalizuje się w architekturze krajobrazu. W latach 1994-2002 i 2005-2013 był Dyrektorem Instytutu Architektury Krajobrazu na Wydziale Architektury, a w latach 2002-2005 prorektorem Politechniki Krakowskiej. W 2013 r. pod redakcją Profesora ukazała się obszerna publikacja jubileuszowa, podsumowująca dwudziestolecie funkcjonowania Instytutu Architektury Krajobrazu pt. Twentieth Anniversary of the Institute of Landscape Architecture of Cracow University of Technology 1992–2012, Politechnika Krakowska, Kraków 2013.

            W 1999 r. profesor Aleksander Böhm był współautorem ogólnopolskich standardów kształcenia (tzw. minimum programowe) dla kierunku „architektura krajobrazu”. W 2000 r. doprowadził do utworzenia na Wydziale Architektury kierunku Architektura krajobrazu. Był szefem Rady programowej, która przygotowała program nauczania. Stworzył podstawy nauczania opierające się na Projektowaniu zintegrowanym, realizowanym na każdym semestrze studiów. Projektowanie zintegrowane – przedmiot kluczowy procesu dydaktycznego stanowi płaszczyznę dla stopniowego wykorzystywania różnorodnej wiedzy sukcesywnie przekazywanej w wykładach i utrwalanej w trakcie ćwiczeń i laboratoriów. Przedmiotem projektowania jest zawsze krajobraz, na semestrach niższych jako obiekt architektury krajobrazu (kompozycja, ogród prywatny, plac, ogród historyczny, park publiczny, rekultywacja terenów poprzemysłowych), a na wyższych w skali planistycznej (krajobraz otwarty, planowanie przestrzenne, plany ochrony parków narodowych, krajobrazowych i kulturowych). W tych ramach kultywowaną od lat specyfiką „szkoły krakowskiej” jest traktowanie terenu jako „wnętrza krajobrazowego” (enclosure) o określonych warunkach percepcji przestrzeni. Stopień trudności i skala kolejnych, semestralnych zadań projektowych wzrasta proporcjonalnie do uzyskiwanej przez studentów wiedzy. W 2001 r. Profesor wraz z innymi otrzymał Nagrodę Rektora Politechniki Krakowskiej (zespołowa II stopnia) w dziedzinie dydaktyki za: Inicjatywę i działania, które doprowadziły do uruchomienia nowego kierunku studiów „Architektura krajobrazu” na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Krakowski kierunek architektura krajobrazu dzięki staraniom profesora Aleksandra Böhma uzyskał w 2010 r. akredytację EFLA. Od utworzenia kierunku „architektura krajobrazu” prof. Böhm wypromował 80 magistrów. Pod jego kierunkiem w większości w specjalności architektura krajobrazu 11 osób obroniło doktoraty, w czym 7 z wyróżnieniem. W latach 2002-2007 profesor Aleksander Böhm był członkiem Komitetu Sterującego ECLAS. Utworzył i był autorem programów dwóch studiów podyplomowych z zakresu architektury krajobrazu – Ochrona i kształtowanie krajobrazu a planowanie przestrzenne w warunkach demokracji i gospodarki rynkowej (1994-1995) oraz Planowanie krajobrazu a gospodarka przestrzenna (od 2010).

            Równolegle do tych działań profesor Böhm stworzył koncepcję cyklicznych spotkań, konsolidujących środowiska nauczające architektury krajobrazu w Polsce – tzw. Forów Architektury Krajobrazu. Pierwsze dwa fora dydaktyczne odbyły się w 1998 i 1999 r. w Krakowie. Konferencja – organizowana w różnych ośrodkach kształcących na kierunku „architektura krajobrazu” – na trwałe wpisała się w kalendarz wymiany doświadczeń dydaktycznych i zawodowych architektów krajobrazu w Polsce, rozszerzając swoją problematykę także o naukę i praktykę projektową. W 2007 r. w Krakowie zorganizowano jubileuszowe 10 Forum Architektury Krajobrazu. Wydarzenie to przyjęło formę Międzynarodowego Kongresu Polskich Architektów Krajobrazu pt. Sztuka ochrony i kształtowania środowiska. Twórczość – Nauka – Dydaktyka. W 2017 r. w Krakowie planowane jest kolejne, już 20. Forum Architektury Krajobrazu, które będzie również poświęcone jubileuszowi 50-lecia pracy profesora Aleksandra Böhma.

Do 2009 r. Profesor pełnił funkcję przewodniczącego Kapituły Architektury Krajobrazu stowarzyszającej wszystkie uczelnie kształcące architektów krajobrazu w Polsce. Podejmował szereg inicjatyw zmierzających do propagowania wiedzy o architekturze krajobrazu i starań o uzyskanie pełnych praw uprawiania zawodu architekta krajobrazu w Polsce.

Profesor Böhm jest autorem czterech podręczników akademickich, wykorzystywanych w nauczaniu architektury krajobrazu. Jego ostatnia książka pt. „O czynniku kompozycji w planowaniu przestrzeni” została nagrodzona statuetką GAUDEAMUS na Międzynarodowych Targach Książki w Krakowie i uznana przez Stowarzyszenia Wydawców Szkół Wyższych za najlepszą naukową i dydaktyczną publikację 2016 r. Obecnie książka jest w całości tłumaczona na język angielski.

            W środowisku naukowym zajmuje pozycję jednego z liderów. Działalność badawcza i twórcza Profesora zapoczątkowała zmiany w postrzeganiu architektury krajobrazu w środowisku krakowskim. Pod jego kierunkiem nastąpiło ukierunkowaniem na sprawy planowania i projektowania krajobrazu. Do tradycyjnych nurtów badań podejmowanych w Instytucie, obejmujących w szczególności teorię projektowania, zagadnienia metodologii i studia historyczno-krajobrazowe, wprowadził też nową problematykę wynikającą z poszukiwań współczesnych narzędzi badawczych, umożliwiających ocenę i pomiary atrakcyjności i jakości krajobrazu, wykorzystywane w praktyce projektowej dla jego skutecznej ochrony oraz świadomego i odpowiedzialnego kształtowania przy istniejących w Polsce uwarunkowaniach ekonomicznych, społecznych i prawnych. W ostatnim okresie szczególne miejsce w jego badaniach zajmują zagadnienia oceny ekonomicznej krajobrazu.

            Brał udział w kilkudziesięciu programach badawczych, w wielu z nich był szefem zespołu i kierownikiem projektu. Do ważniejszych krajowych projektów badawczych (grantów) należą: Zmiany jakości przestrzeni dużych miast w Polsce – mierniki i metoda pracy (1994-1996), Przykłady rewitalizacji przeprowadzanych na terenie dzielnic śródmiejskich miast polskich (grant promotorski) 1994-1997; Architektura krajobrazu i sztuka ogrodowa (1994-1997); Krajobraz miejski w warunkach wolnego rynku i demokracji (1994-1997); Re Urban – Aktywna reurbanizacja w warunkach zmian demograficznych (2003-2005); Współczynnik wrażliwości wizualnej krajobrazu (visual sensitivity) i możliwości jego za­stosowania w pracach planistycznych w mieście (grant promotorski) (2003-2005); Znaczenie wyróżniających się obiektów architektury współczesnej dla kształtowania i per­cepcji krajobrazu miejskiego (grant promotorski) (2003-2005); Walory krajobrazowe w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego (2006-2008); Planowanie przestrzeni o wyso­kich walorach krajobrazowych przy użyciu cyfrowych analiz terenu wraz z oceną ekonomicz­ną (2010-2012). Wśród zagranicznych projektów badawczych (grantów) należy wymienić:

Dziedzictwo architektoniczne polskiej emigracji w Brazylii w stanie Parana (1995-1997); Badania dziedzictwa architektonicznego polskiej emigracji w Brazylii (kontynuacja) (1998-1999); Le:NOTRE – Landscape Education: New Opportunities for Teaching and Resarch in Euro­pe (2002-2005); ReUrban Mobil Mobilising Reurbanisation on Condition of Demographic Change (2004-2005).

            Profesor Aleksander Böhm jest autorem lub współautorem, a często kierownikiem zespołu autorskiego około 120 opracowań studialnych, planów i ekspertyz krajobrazowych. Wśród projektów i studiów opracowanych w ostatnim dwudziestoleciu wyróżniają się: Studia krajobrazowe do Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. Krakowa, Koncepcja polityki kształtowanie i ochrony terenów otwartych (1992-1994); Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Miasta Krakowa (1992-1994); Janowiec n. Wisłą. Studium ochrony krajobrazu kulturowego. Studium krajobrazowych aspektów kształtowania układu urbanistycznego. Studium krajobrazowych aspektów wzornika miejscowych form architektury i detalu (1992-1994); Kompleksowy program rozwoju zieleni miejskiej dla Krakowa (1996); Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Warszawy. Polityka kształtowania i ochrony krajobrazu (1996-1997); Studium architektoniczno-inżynierskie możliwości podwyższenia obwałowań i bulwarów wiślanych w Krakowie, na odcinku od stopnia Dąbie do stopnia Kościuszko, ze względu na ochronę  przeciwpowodziową – część architektoniczno-krajobrazowa (1997) (Nagroda Miasta Krakowa 1998); Plan Koordynacyjny III Kampusu Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1998); Plan koordynacyjny zagospodarowania terenów Politechniki Krakowskiej w Czyżynach wraz ze Specjalną Strefą Ekonomiczną (1998); Plan koordynacyjny Specjalnej Strefy Ekonomicznej zlokalizowanej na terenie Huty im. T. Sen­dzimira S.A. w Nowej Hucie w Branicach (1998); Koncepcja projektowa zagospodarowa­nia placu i ołtarza przed założeniem klasztornym OO. Paulinów (na osi Alei NMP) na Jasnej Górze w Częstochowie (1998); Koncepcja urbanistyczno-architektoniczna „Parku dydaktycznego – Polska w miniaturze” w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie (1998-1999); Uaktualnienie i rozszerzenie Planu Koordynacyjnego dla III Kampusu UJ wraz z parkiem technologicznym. Etap II – rozszerzenie Planu o tereny „Parku Jagiellońskiego” z koncepcją ogrodu botanicznego wraz z otuliną pola golfowego, parku publicznego (2000); Projekt i realizacja nawierzchni Placu Mariackiego w Krakowie (2000- 2002); Kwerenda akt i materiałów związanych z pl. wykonaniem studium krajobrazu kulturowego i przyrodniczego Zakopanego (2002); Studium urbanistyczno-konserwatorskie bulwarów Wisły między mostami Zwierzynieckim a Kotlarskim w Krakowie (2003); Koncepcja zagospodarowania terenów zielonych Sanoka – Zielony Sanok (publikacja) (2004); Koncepcja ukształtowania bulwarów wiślanych na odcinku Most Dębnicki – Most Piłsudskiego w Krakowie (2004); Analiza możliwości kształtowania zabudowy na terenie miasta Krakowa (2005); Projekt parku św. Kingi w Wieliczce – projekt rewaloryzacji wraz ze studium historycznym (2005); Rozszerzenie funkcjonalności opracowanej bazy punktów, ciągów i płaszczyzn widoko­wych (2006);  Wytyczne do kształtowania Osi Królewskiej na terenach objętych miejscowymi planami „Przedpole Wilanowskiego” i „Wilanów Zachodni” w Warszawie (2006); Opracowanie koncepcji programowo-przestrzennej zagospodarowania terenów otaczają­cych zbiornik wodny na Zakrzówku w Krakowie (2006); Studium widokowe i wytyczne krajobrazowe do Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Niegowa (2007); Projekt City Park Zakrzówek w Krakowie (2010).

            Działalność zawodowa profesora zaowocowała wieloma projektami architektonicznymi, architektoniczno-krajobrazowymi oraz planami zagospodarowania przestrzennego – w tym Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za całokształt dorobku w 2014 r.





Projekty:


Jest autorem kilkudziesięciu projektów architektonicznych oraz współautorem planu ogólnego Krakowa, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Krakowa i Warszawy (gł. proj. Z. Ziobrowski),  planu koordynacyjnego III Kampusu UJ oraz koncepcji „Parków rzecznych” w planie Krakowa.

prof. dr inż. arch. Aleksander Böhm - wybrane projekty




Publikacje:


Prof. Böhm jest autorem około 250 publikacji naukowych, z czego większość związana jest z architekturą krajobrazu – od terminologii, poprzez analizy możliwości prowadzenia wieloaspektowych i interdyscyplinarnych badań, czy metod oceny i narzędzi wspomagających projektowanie krajobrazu, w powiązaniu z planowaniem przestrzennym. Jest autorem podstawowych w Polsce w dziedzinie architektura krajobrazu książek, będących jednocześnie podręcznikami akademickimi: Architektura krajobrazu – jej początki i rozwój (1996), „Wnętrze” w kompozycji krajobrazu: wybrane elementy genezy analizy porównawczej i zastosowań pojęcia (II wyd. 2004), Planowanie przestrzenne dla architektów krajobrazu: o czynniku kompozycji (2006). Pod jego redakcją i z jego rozdziałami ukazały się dwie ważne prace, będące efektem programów badawczych (grantów): Walory krajobrazowe w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego (2008) i Planowanie przestrzeni o wysokich walorach krajobrazowych przy użyciu cyfrowych analiz terenu wraz z oceną ekonomiczną (2014). Jest współautorem 4-tomowego słownika ­Landscape architecture and art of gardening. The illustrated English-Polish dictionary (1997, 2000, 2005). W swoich publikacjach podejmuje wielokrotnie problematykę kształtowania i planowania krajobrazu, jego jakości i kompozycji oraz kształcenia architektów krajobrazu i ich sytuacji zawodowej, a poświadczają to tytuły wybranych książek i artykułów: Krajobraz miejski w warunkach demokracji i wolnego rynku (1996), Perspektywy zawodowe architektów krajobrazu w Polsce (2000), Architektura krajobrazu – powstanie, zakres, cel, podstawowe tematy (2001), Dość szpecenia kraju! (2001), Architektura krajobrazu w dobie ponowoczesności (2002), Krajobraz wolności – manowce czy nowa tradycja? (2003), Czym różni się zawód architekta od zawodu architekta krajobrazu i co z tego wynika (2004), Ewolucja architektury krajobrazu (2005), Krajobraz jako tło versus krajobraz jako przedmiot projektów architektonicznych (2005), Planowanie w obszarach o wysokich walorach krajobrazowych (2010) i wiele innych.


LINK:

Aleksander Böhm w katalogu autorów publikacji pracowników PK, źródło: Biblioteka PK




Save

Aleksander Böhm – pracuje na Politechnice Krakowskiej od 50 lat, specjalizuje się w architekturze krajobrazu. W latach 1994-2002 i 2005-2013 był Dyrektorem Instytutu Architektury Krajobrazu na Wydziale Architektury, a w latach 2002-2005 prorektorem Politechniki Krakowskiej. W 2013 r. pod redakcją Profesora ukazała się obszerna publikacja jubileuszowa, podsumowująca dwudziestolecie funkcjonowania Instytutu Architektury Krajobrazu pt. Twentieth Anniversary of the Institute of Landscape Architecture of Cracow University of Technology 1992–2012, Politechnika Krakowska, Kraków 2013.

     W 1999 r. profesor Aleksander Böhm był współautorem ogólnopolskich standardów kształcenia (tzw. minimum programowe) dla kierunku „architektura krajobrazu”. W 2000 r. doprowadził do utworzenia na Wydziale Architektury kierunku Architektura krajobrazu. Był szefem Rady programowej, która przygotowała program nauczania. Stworzył podstawy nauczania opierające się na Projektowaniu zintegrowanym, realizowanym na każdym semestrze studiów. Projektowanie zintegrowane – przedmiot kluczowy procesu dydaktycznego stanowi płaszczyznę dla stopniowego wykorzystywania różnorodnej wiedzy sukcesywnie przekazywanej w wykładach i utrwalanej w trakcie ćwiczeń i laboratoriów. Przedmiotem projektowania jest zawsze krajobraz, na semestrach niższych jako obiekt architektury krajobrazu (kompozycja, ogród prywatny, plac, ogród historyczny, park publiczny, rekultywacja terenów poprzemysłowych), a na wyższych w skali planistycznej (krajobraz otwarty, planowanie przestrzenne, plany ochrony parków narodowych, krajobrazowych i kulturowych). W tych ramach kultywowaną od lat specyfiką „szkoły krakowskiej” jest traktowanie terenu jako „wnętrza krajobrazowego” (enclosure) o określonych warunkach percepcji przestrzeni. Stopień trudności i skala kolejnych, semestralnych zadań projektowych wzrasta proporcjonalnie do uzyskiwanej przez studentów wiedzy. W 2001 r. Profesor wraz z innymi otrzymał Nagrodę Rektora Politechniki Krakowskiej (zespołowa II stopnia) w dziedzinie dydaktyki za: Inicjatywę i działania, które doprowadziły do uruchomienia nowego kierunku studiów „Architektura krajobrazu” na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. Krakowski kierunek architektura krajobrazu dzięki staraniom profesora Aleksandra Böhma uzyskał w 2010 r. akredytację EFLA. Od utworzenia kierunku „architektura krajobrazu” prof. Böhm wypromował 80 magistrów. Pod jego kierunkiem w większości w specjalności architektura krajobrazu 11 osób obroniło doktoraty, w czym 7 z wyróżnieniem. W latach 2002-2007 profesor Aleksander Böhm był członkiem Komitetu Sterującego ECLAS. Utworzył i był autorem programów dwóch studiów podyplomowych z zakresu architektury krajobrazu – Ochrona i kształtowanie krajobrazu a planowanie przestrzenne w warunkach demokracji i gospodarki rynkowej (1994-1995) oraz Planowanie krajobrazu a gospodarka przestrzenna (od 2010).

     Równolegle do tych działań profesor Böhm stworzył koncepcję cyklicznych spotkań, konsolidujących środowiska nauczające architektury krajobrazu w Polsce – tzw. Forów Architektury Krajobrazu. Pierwsze dwa fora dydaktyczne odbyły się w 1998 i 1999 r. w Krakowie. Konferencja – organizowana w różnych ośrodkach kształcących na kierunku „architektura krajobrazu” – na trwałe wpisała się w kalendarz wymiany doświadczeń dydaktycznych i zawodowych architektów krajobrazu w Polsce, rozszerzając swoją problematykę także o naukę i praktykę projektową. W 2007 r. w Krakowie zorganizowano jubileuszowe 10 Forum Architektury Krajobrazu. Wydarzenie to przyjęło formę Międzynarodowego Kongresu Polskich Architektów Krajobrazu pt. Sztuka ochrony i kształtowania środowiska. Twórczość – Nauka – Dydaktyka. W 2017 r. w Krakowie planowane jest kolejne, już 20. Forum Architektury Krajobrazu, które będzie również poświęcone jubileuszowi 50-lecia pracy profesora Aleksandra Böhma.

Do 2009 r. Profesor pełnił funkcję przewodniczącego Kapituły Architektury Krajobrazu stowarzyszającej wszystkie uczelnie kształcące architektów krajobrazu w Polsce. Podejmował szereg inicjatyw zmierzających do propagowania wiedzy o architekturze krajobrazu i starań o uzyskanie pełnych praw uprawiania zawodu architekta krajobrazu w Polsce.

Profesor Böhm jest autorem czterech podręczników akademickich, wykorzystywanych w nauczaniu architektury krajobrazu. Jego ostatnia książka pt. „O czynniku kompozycji w planowaniu przestrzeni” została nagrodzona statuetką GAUDEAMUS na Międzynarodowych Targach Książki w Krakowie i uznana przez Stowarzyszenia Wydawców Szkół Wyższych za najlepszą naukową i dydaktyczną publikację 2016 r. Obecnie książka jest w całości tłumaczona na język angielski.

     W środowisku naukowym zajmuje pozycję jednego z liderów. Działalność badawcza i twórcza Profesora zapoczątkowała zmiany w postrzeganiu architektury krajobrazu w środowisku krakowskim. Pod jego kierunkiem nastąpiło ukierunkowaniem na sprawy planowania i projektowania krajobrazu. Do tradycyjnych nurtów badań podejmowanych w Instytucie, obejmujących w szczególności teorię projektowania, zagadnienia metodologii i studia historyczno-krajobrazowe, wprowadził też nową problematykę wynikającą z poszukiwań współczesnych narzędzi badawczych, umożliwiających ocenę i pomiary atrakcyjności i jakości krajobrazu, wykorzystywane w praktyce projektowej dla jego skutecznej ochrony oraz świadomego i odpowiedzialnego kształtowania przy istniejących w Polsce uwarunkowaniach ekonomicznych, społecznych i prawnych. W ostatnim okresie szczególne miejsce w jego badaniach zajmują zagadnienia oceny ekonomicznej krajobrazu.
     Brał udział w kilkudziesięciu programach badawczych, w wielu z nich był szefem zespołu i kierownikiem projektu. Do ważniejszych krajowych projektów badawczych (grantów) należą: Zmiany jakości przestrzeni dużych miast w Polsce – mierniki i metoda pracy (1994-1996), Przykłady rewitalizacji przeprowadzanych na terenie dzielnic śródmiejskich miast polskich (grant promotorski) 1994-1997; Architektura krajobrazu i sztuka ogrodowa (1994-1997); Krajobraz miejski w warunkach wolnego rynku i demokracji (1994-1997); Re Urban – Aktywna reurbanizacja w warunkach zmian demograficznych (2003-2005); Współczynnik wrażliwości wizualnej krajobrazu (visual sensitivity) i możliwości jego za­stosowania w pracach planistycznych w mieście (grant promotorski) (2003-2005); Znaczenie wyróżniających się obiektów architektury współczesnej dla kształtowania i per­cepcji krajobrazu miejskiego (grant promotorski) (2003-2005); Walory krajobrazowe w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego (2006-2008); Planowanie przestrzeni o wyso­kich walorach krajobrazowych przy użyciu cyfrowych analiz terenu wraz z oceną ekonomicz­ną (2010-2012). Wśród zagranicznych projektów badawczych (grantów) należy wymienić: 

Dziedzictwo architektoniczne polskiej emigracji w Brazylii w stanie Parana (1995-1997); Badania dziedzictwa architektonicznego polskiej emigracji w Brazylii (kontynuacja) (1998-1999); Le:NOTRE – Landscape Education: New Opportunities for Teaching and Resarch in Euro­pe (2002-2005); ReUrban Mobil Mobilising Reurbanisation on Condition of Demographic Change (2004-2005).

      Profesor Aleksander Böhm jest autorem lub współautorem, a często kierownikiem zespołu autorskiego około 120 opracowań studialnych, planów i ekspertyz krajobrazowych. Wśród projektów i studiów opracowanych w ostatnim dwudziestoleciu wyróżniają się: Studia krajobrazowe do Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. Krakowa, Koncepcja polityki kształtowanie i ochrony terenów otwartych (1992-1994); Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Miasta Krakowa (1992-1994); Janowiec n. Wisłą. Studium ochrony krajobrazu kulturowego. Studium krajobrazowych aspektów kształtowania układu urbanistycznego. Studium krajobrazowych aspektów wzornika miejscowych form architektury i detalu (1992-1994); Kompleksowy program rozwoju zieleni miejskiej dla Krakowa (1996); Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Warszawy. Polityka kształtowania i ochrony krajobrazu (1996-1997); Studium architektoniczno-inżynierskie możliwości podwyższenia obwałowań i bulwarów wiślanych w Krakowie, na odcinku od stopnia Dąbie do stopnia Kościuszko, ze względu na ochronę  przeciwpowodziową – część architektoniczno-krajobrazowa (1997) (Nagroda Miasta Krakowa 1998); Plan Koordynacyjny III Kampusu Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (1998); Plan koordynacyjny zagospodarowania terenów Politechniki Krakowskiej w Czyżynach wraz ze Specjalną Strefą Ekonomiczną (1998); Plan koordynacyjny Specjalnej Strefy Ekonomicznej zlokalizowanej na terenie Huty im. T. Sen­dzimira S.A. w Nowej Hucie w Branicach (1998); Koncepcja projektowa zagospodarowa­nia placu i ołtarza przed założeniem klasztornym OO. Paulinów (na osi Alei NMP) na Jasnej Górze w Częstochowie (1998); Koncepcja urbanistyczno-architektoniczna „Parku dydaktycznego – Polska w miniaturze” w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie (1998-1999); Uaktualnienie i rozszerzenie Planu Koordynacyjnego dla III Kampusu UJ wraz z parkiem technologicznym. Etap II – rozszerzenie Planu o tereny „Parku Jagiellońskiego” z koncepcją ogrodu botanicznego wraz z otuliną pola golfowego, parku publicznego (2000); Projekt i realizacja nawierzchni Placu Mariackiego w Krakowie (2000- 2002); Kwerenda akt i materiałów związanych z pl. wykonaniem studium krajobrazu kulturowego i przyrodniczego Zakopanego (2002); Studium urbanistyczno-konserwatorskie bulwarów Wisły między mostami Zwierzynieckim a Kotlarskim w Krakowie (2003); Koncepcja zagospodarowania terenów zielonych Sanoka – Zielony Sanok (publikacja) (2004); Koncepcja ukształtowania bulwarów wiślanych na odcinku Most Dębnicki – Most Piłsudskiego w Krakowie (2004); Analiza możliwości kształtowania zabudowy na terenie miasta Krakowa (2005); Projekt parku św. Kingi w Wieliczce – projekt rewaloryzacji wraz ze studium historycznym (2005); Rozszerzenie funkcjonalności opracowanej bazy punktów, ciągów i płaszczyzn widoko­wych (2006);  Wytyczne do kształtowania Osi Królewskiej na terenach objętych miejscowymi planami „Przedpole Wilanowskiego” i „Wilanów Zachodni” w Warszawie (2006); Opracowanie koncepcji programowo-przestrzennej zagospodarowania terenów otaczają­cych zbiornik wodny na Zakrzówku w Krakowie (2006); Studium widokowe i wytyczne krajobrazowe do Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Niegowa (2007); Projekt City Park Zakrzówek w Krakowie (2010).

     Prof. Böhm jest autorem około 250 publikacji naukowych, z czego większość związana jest z architekturą krajobrazu – od terminologii, poprzez analizy możliwości prowadzenia wieloaspektowych i interdyscyplinarnych badań, czy metod oceny i narzędzi wspomagających projektowanie krajobrazu, w powiązaniu z planowaniem przestrzennym. Jest autorem podstawowych w Polsce w dziedzinie architektura krajobrazu książek, będących jednocześnie podręcznikami akademickimi: Architektura krajobrazu – jej początki i rozwój (1996), „Wnętrze” w kompozycji krajobrazu: wybrane elementy genezy analizy porównawczej i zastosowań pojęcia (II wyd. 2004), Planowanie przestrzenne dla architektów krajobrazu: o czynniku kompozycji (2006). Pod jego redakcją i z jego rozdziałami ukazały się dwie ważne prace, będące efektem programów badawczych (grantów): Walory krajobrazowe w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego (2008) i Planowanie przestrzeni o wysokich walorach krajobrazowych przy użyciu cyfrowych analiz terenu wraz z oceną ekonomiczną (2014). Jest współautorem 4-tomowego słownika ­Landscape architecture and art of gardening. The illustrated English-Polish dictionary (1997, 2000, 2005). W swoich publikacjach podejmuje wielokrotnie problematykę kształtowania i planowania krajobrazu, jego jakości i kompozycji oraz kształcenia architektów krajobrazu i ich sytuacji zawodowej, a poświadczają to tytuły wybranych książek i artykułów: Krajobraz miejski w warunkach demokracji i wolnego rynku (1996), Perspektywy zawodowe architektów krajobrazu w Polsce (2000), Architektura krajobrazu – powstanie, zakres, cel, podstawowe tematy (2001), Dość szpecenia kraju! (2001), Architektura krajobrazu w dobie ponowoczesności (2002), Krajobraz wolności – manowce czy nowa tradycja? (2003), Czym różni się zawód architekta od zawodu architekta krajobrazu i co z tego wynika (2004), Ewolucja architektury krajobrazu (2005), Krajobraz jako tło versus krajobraz jako przedmiot projektów architektonicznych (2005), Planowanie w obszarach o wysokich walorach krajobrazowych (2010) i wiele innych.
     Działalność zawodowa profesora zaowocowała wieloma projektami architektonicznymi, architektoniczno-krajobrazowymi oraz planami zagospodarowania przestrzennego – w tym Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za całokształt dorobku w 2014 r.

Save

Save

Save

Save

Save

| + -
*

Instytut Architektury Krajobrazu

ul. Warszawska 24, 31-155 Kraków 
tel.: (+48-12) 6282469
tel/fax: (+48-12) 6282061
e-mail: a-8@pk.edu.pl

administracja: pokój 8                  Budynek Wydziału Architektury

Grażyna Szefer

Dorota Ciesielska-Melnyczuk

> Biblioteka PK

> Wydawnictwo PK

> Prawo Uczelniane